- Również miło mi cie poznać. - Spojrzałem na nią i odwzajemniłem uśmiech. - A przyjaciele upiększają życie.
- Pogódź się z tym, że mam własne zdanie i się go trzymam.
- A mam jakiś wybór?
Czułem obecność kogoś jeszcze, to nie dawało mi spokoju.
Poczułem jak po mojej twarzy spływają kropelki wody. Pada?..
- M-może wrócimy do domów już? - Zapytała wystraszona dziewczyna.
- Dlaczego? - Spojrzałem na nią zaciekawiony.
- A co jak będzie burza?
- No dobra, wracajmy. To do ciebie.
- Ej chwila, moment! Czemu wpraszasz mi się do domu!? - Spojrzała oburzona.
Zdążyłem przeczytać już z jej myśli, że jest bardzo samotna. Nie wierzy w przyjaźń.
- Po prostu chodź. - Pociągnąłem ją za rękę.
Ściemniało się coraz bardziej, a tak właściwie to już była ciemnica. Tylko lampy stojące w parku trochę oświetlały nam drogę.
W oddali zauważyłem błysk.
- Chyba jednak musimy się pośpieszyć, burza idzie.
Gdy tylko kolejny piorun uderzył, był wielki huk, a dziewczyna spanikowała i przytuliła się wystraszona.
- Boisz się burzy, tak?
Kompletnie nie wiem co mam robić w takich sytuacjach..
<Ri-chan?~ ;3>
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz