Trochę mnie zaskoczyło to, że wtrąciłam
się do kłótni. Ale z drugiej strony smuciła mnie niezgoda panująca
między nimi. Rill jeszcze dobrze nie znała Akinori'ego, a co za tym
idzie - nie wiedziała, jaki on jest... Najwyraźniej potrzebowała czasu,
by mu zaufać. Tak, jak ja na początku. Obojgu jednak zależało na moim
bezpieczeństwie. Trochę mnie to poruszyło, lecz nie odważyłam się
powiedzieć nic na ten temat.
- No dobrze, masz rację. - przyznał w końcu niechętnie. - W takim razie powiesz nam, co się tu dzieje? - zapytała podejrzliwie Rill. - Nie powiem wam. - odpowiedział, kładąc nacisk na ostatnie słowo. - Jak to? - odparła nieco podniesionym tonem. - Powiem Ginewrze. I tylko jej. Ich spojrzenia skierowały się w moją stronę, a ja spuściłam wzrok. Nie lubiłam być w centrum uwagi. Nie chciałam, żeby Ril została wyłączona z naszej rozmowy, ale z drugiej strony wiedziałam, że Akinori nie zmieni swej decyzji. - To chodź... - powiedziałam niechętnie, przepraszająco patrząc na przyjaciółkę. Po chwili oddaliłam się wraz z nim. Zanim zdążyłam cokolwiek powiedzieć, przemówił. - Oni powinni tam być. Nie przewidziałem, że uciekną, i nie wiem, co się dzieje. - spojrzał mi w oczy. Zdziwiłam się. Myślałam, że powiem mi coś, o czym nie wiedziałam. - To wszystko...? - spytałam. - Tak. - Zatem, dlaczego nie mówiłeś nic Rill? - Bo nie chciałem, żeby pomyślała, że jestem taki... nieogarnięty. - mruknął niechętnie. To nie było do niego podobne. Nigdy nie zależało mu na czyimś zdaniu. - Co jej powiemy? - Jeszcze nie wiem, - odpowiedział powątpiewająco. < Rill? ;) > |
||
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz